Lekcja asertywności. Przykład sytuacji, w której kelner wykorzystuje pretekst bariery językowej, by udawać, że źle nas zrozumiał i przynosi nie to co zamawialiśmy, najczęściej coś droższego. W tym przypadku murzyn w samym środku Hiszpanii, wydawałoby się idealny cel dla naciągacza. Błąd. Chłopak jak gdyby nigdy nic przychodzi z podwójnym espresso, myśli , że wszystko pójdzie zgodnie z planem.   Bohater jest jednak pewny siebie, nie da się  wywieść w pole.  Podstępny kelner musi uznać porażkę. Zwróćcie uwagę na spokój malujący się na twarzy gościa, jest tak opanowany, że cały incydent w najmniejszym stopniu nie wytrącił go z równowagi.  Jednocześnie obalony jest stereotyp mało inteligentnego murzyna, który jest łatwym obiektem eksploatacji dla białych. W tym przypadku prawda i sprawiedliwość zwyciężają i jest to bez wątpienia budujące.

To ten film powinien nosić tytuł “Limits of control”. Bohater próbuje zjeść posiłek, gdy nagle pojawia się zadowolona z siebie grupa grajków. Kupili sobie tanie piszczałki i teraz wydaje im się, że mogą zarabiać na życie nachodząc ludzi w restauracjach.  Agresywnie narzucają się ze swoją marną muzyką, wydaje im się, że mogą ucieszyć kogoś grając specjalnie dla niego. Z twarzy bohatera doskonale można wyczytać opinię, osoby która potrafi ocenić poziom muzyków. Takiego zniesmaczenia nie mogło wywołać jedzenie, nawet jeśli była to kuchnia angielska. Najciekawsze jest jednak pytanie czy blondyn zdała utrzymać doskonały spokój, gdy grajcy, za chwilę, poproszą go o napiwek.

Podejrzenia okazały się słuszne. CIA rzeczywiście zabija ludzi według własnego ‘widzimisię’, nie bacząc na nic innego poza własnym uznaniem. Wiadomo o ich roli w aferze Watergate, wiele Amerykanów podejrzewa nawet, że to właśnie CIA jest odpowiedzialne  za atak na WTC 9ego Września. Teraz łatwiej w to uwierzyć.

Czemu znajomi nie odbierają telefonów? Są zajęci. I nawet nie potrafią trafić, żałosne…

Rene urodził się w ostatnich latach XIX wieku, dożył roku 1967. W między czasie eskperymentował z różnymi stylami, jednak najbardziej z surrealistycznych, prowokujących do myślenia obrazów.  Oto kilka przykładów:

Realizm w sztuce. Idealna kopia rzeczywistości, która tak naprawdę nie wnosi niczego do naszego postrzegania świata. Oczywiście, takie powielenie jest wielce użyteczne dla osób pozbawionych przywileju zobaczenia rzeczywistego przedmiotu. Można też wiele wyrazić przez sam dobór malowanych obiektów. Ale jest też druga strona medalu. Kopie mogą przesłonić to co przedstawiają, stać się bardziej prawdziwe od tego na czym się wzorują i w pewien sposób odgrodzić człowieka od natury.

Ten jest chyba najsłynniejszy. “To nie jest fajka”. Jakto nie? Podobno zdziwionym widzom malarz powiadał: “uwarzacie, że to fajka? spróbujcie nasypać do niej tytoniu”. I jesteśmy przyłapani na tym, że zwyczaje językowe zakorzeniły się w naszej podświadomości. Łatwo zapomnieć, że to tylko znak, symbol, którego cała rola polega na kierowaniu naszej wyobraźni w stronę rzeczywistego obiektu. Ale po raz kolejny musimy odkryć, że to dwie zupełnie inne kategorie. Obszerny temat zamknięty w skromnej formie, to zdecydowanie godne jest uznania.

Znowu świetny przykład.  Czy ten pan faktycznie maluje jajko? Obraz na pewno jajka nie przypomina, wręcz przeciwnie to już dorosły, barwny ptak. Ale przecież to on jest skryty pod skorupą. Człowiek w swojej wyobraź widzi go takiego jaki będzie, samo jajko jest tylko pretekstem do przywołania skojarzenia. Nie można mówić, że model jest tutaj bez znaczenia. Odwzorowywanie nie jet prostym mechanicznym procesem, wiele zależy w tym przypadku od interpretacji. Taka jak ta, też jest przecież dopuszczalna.

Kilka innych:

]]> http://lepiszcze.vegepic.net/2010/02/text-czlowiek-szpak-poleca-2-rene-magritte/feed/